Klasy V-VII ze SP w Złotej postanowiły przed zakończeniem roku szkolnego 2017/2018 wybrać się w dość odległy zakątek Polski – do Kotliny Kłodzkiej.
Piękno przyrody tego kawałka naszej ojczyzny zachwyciło wszystkich uczniów, a liczba atrakcji wręcz nas zszokowała. Próbowaliśmy zgubić się w Błędnych Skałach, ale szlak był tak dobrze wytoczony, że nie dało się z niego zboczyć. Czasem trzeba było jedynie mocniej wciągnąć brzuch, aby przecisnąć się przez wąskie szczeliny. Dużo wysiłku kosztowało nas zdobycie szczytu Szczeliniec (919 m.), ale widok na Góry Stołowe zrekompensował nasz trud.
Podczas naszej górskiej wyprawy zamieniliśmy się na chwilę w grotołazów. Zostaliśmy wyposażeni w kaski z latarkami czołowymi, aby eksplorować Jaskinię Radochowską. Zwiedzanie tego miejsca wymagało od nas dobrej sprawności fizycznej, ponieważ część trasy trzeba pokonać przeciskając się przez ciasne szczeliny.
Męską część wycieczkowiczów zachwyciły dwa obiekty wojskowe: twierdza w Srebrnej Górze oraz twierdza Kłodzko. Obydwa obiekty doskonale oddają atmosferę dawnych czasów, przewodnicy są ubrani w stroje wojskowe z danej epoki, a donośne strzały armatnie robią ogromne wrażenie.
Naszej młodzieży bardzo spodobało się zwiedzanie dawnej kopalni złota w Złotym Stoku, przypadł nam do gustu szczególnie zabawny alchemik oraz podziemny pomarańczowy tramwaj, który jechał tak szybko, że wiatr piszczał nam w uszach.
Zwiedziliśmy jeszcze jedno nietypowe miejsce - Kaplicę Czaszek w Czeremnej. Dzieci w zadumie obejrzały miejsce spoczynku ofiar wojen Śląskich oraz chorób zakaźnych, które gnębiły ten region w XVIII wieku.
Trzy dni wędrówek po Kotlinie Kłodzkiej minęły bardzo szybko, nasi uczniowie zmęczeni, ale bardzo zadowoleni z wyprawy, podziękowali piosenką za wspólnie spędzony czas pani przewodnik oraz paniom Agnieszce Bystrzanowskiej, Ewie Zachariasz, Ewie Kozłowskiej i Halinie Wojtasik.
Doskonałym podsumowaniem naszej górskiej wędrówki niech będzie wiersz nieznanego autora.
„Stajesz u podnóża, głowę podnosisz i wzdychasz.
Zaciągasz się rześkim i krystalicznie czystym powietrzem i robisz pierwszy krok.
Krok pierwszej kropli potu. Idziesz. Doszedłeś.
Podnosisz głowę do góry i szepczesz: Dziękuję.
To jedyne miejsce na świecie gdzie pochylasz głowę z dumą i siłą. W niepowtarzalnej ciszy.”
zdjęcia